Koyu…

10 Kasım 2016

dsc_0123

 

Koyu…

Koyu olmak…

Bu gün buna takıldım. İçimde duran tam anlamıyla buydu: “Koyu..”

Depresyona sokan cinsinden değil. Başka bir taraftan baktım ben ona.

Bir tarafım renkten gitti. Koyu renk; bazen hayat kurtarır. Koyu renge boyanmış bir duvar görüp, ah dersin ben de aynısını yaptıracağım… İş boyatmaya gelince elin bir türlü gitmez.. Zordur çünkü, cesaret ister.. Ya güzel durmazsa… İşte cesaret işidir o koyu… Bıraktığın yerde kalır. Sağlam renktir.

Çayını sorsam “Demli…” dersin, yani özetle “Bana sakın açık çay getirme!..” Bak gene koyu çıktı karşına. Çayın çay olduğunu sana koyuluğu söyler. Ağzında yer eden tadı o koyulukta bulursun…

İşte bu gün ben içimde “Koyu” hissettim.

Sağlam…

Yer eden…

Kalıcı…

No5 gibi…

İyi geceler….

Not: Yazılması gerekenlerdendi. Saat 23:57… Mazur gör lütfen…

 

Etiketler:
Kategori: Hayattan
{ 0 Yorum }
Yorum Yaz
Ad Soyad:
Yorum:

Ayşem Öztaş

O sanatçı, O pastacı, O sihirbaz, O becerikli, O yaratıcı, O sabırlı, O sevgi dolu, O hayatı işiyle bütünleştirebilen nadir insanlardan, O anne, O hayat dolu, O insanla, O sevgili bir eş…

1972 Ankara doğumlu. Hacettepe Üniversitesi İşletme Bölümü Mezunu. Yaklaşık 10 yıl Ankara’da ve 3 Yıl Istanbul’da geçen ağırlıklı Elektronik sektöründe geçen satış ve pazarlama üzerine iş hayatı… Hep insanla hep müşteri ile hep hayatın içinde.

Devamını Oku...

    James Oliver